over martin roos
Martin's achtergrond is ondernemer vanaf de zolderkamer en collegebank. In alle jaren wisselend tijd besteed aan fotograferen en schrijven. Maar de laatste jaren meer en meer prioriteit gegeven aan beeld en taal. Martin is een optimist en altijd op zoek naar iets nieuws. Kritisch op zichzelf, soms té moeilijk en niet gauw tevreden.
In zijn jeugd reeds een passie opgebouwd met een eigen doka en urenlang door stad slenteren en fotograferen. Nu vooral zoekend naar nieuwe uitingsvormen van fotografie om enerzijds de inflatie van fotografie te dempen en anderzijds nieuwe vormen van fotografie en samenwerkingsvormen te vinden. Inmiddels bezig met experimentele projecten waarvan de financiering door Martin wordt gedaan en puur uit passie voor het vak.
Met het dichten al snel geïnspireerd door de directheid en gekkigheid van Jules Deelder. Maar ook door Vasalis, Vaandrager, Drs. P en van Oostaijen. Wat die mix voortbrengt is nog steeds in ontwikkeling.
Het schrijven van non-fictie is bijna altijd een directe reactie van iets wat in de maatschappij gebeurt. Dit leidt tot bespiegelingen over nieuwe vormen van democratie, de zin en onzin van nieuwe tech-ontwikkelingen.
Fictie is het zoeken naar iets wat net niet kan of net wel kan. Inspiratie van de legendarische Godfried Bomans, Charles den Tex en de vele betere thrillerschrijvers als David Baldacci en Dan Brown. Maar Martin vindt dat hij volledig verdwijnt in hun schaduw.
Al heel jong is Martin door het science fiction genre gegrepen vooral door de schrijvers van epische werken zoals Asimov en Frank Herbert.
DE ESSENTIE VAN martin'S WERK
In alles wat Martin doet dienen beeld en taal toegankelijk te blijven. Begrijpelijk voor velen en niet beperkt tot de ervaren kijkers en lezers. Mooi of niet; dat is aan de kijker en lezer maar wel steeds herkenbaar. Niet gravend in de diepste gangen van de ziel.
Een fotograaf is volgens Martin pas een fotograaf als al stug doorploegend wordt gefotografeerd. Een portfolio wordt opgebouwd. Fotografische eigenheid zichtbaar wordt. Verbazing bij de kijker wordt opgewekt. Nooit tevreden. Altijd vernieuwing zoekend.
Een gedicht, zo vindt Martin, dient ergens over te gaan. Enigszins te plaatsen in de realiteit. Wat buiten of binnen concreet gebeurt. Niet zoekend naar lagen van gevoelens. Een glimlach geven. Of het gewoon nog een keer willen lezen.
De verhalen van Martin zijn meestal kort. De lezer zal snel mee worden genomen in de verhaallijn. En na het lezen achterblijven met iets blijvends. Erover blijven nadenken.